Anglia    -    Panstwaswiata.info !


Najwyższą jednostką samorządu terytorialnego Anglii są regiony. Anglia podzielona jest na 9 regionów, z których każdy wewnętrznie składa się z przynajmniej jednego hrabstwa. Niższe stopnie administracji tworzą bardzo skomplikowany system, którego elementami są hrabstwa (counties), hrabstwa metropolitalne (metropolitan counties), władze jednolite (unitary authority), dystrykty (districts), dzielnice i gminy (civil parishes). W kwietniu 2001 roku, powszechny spis ludności Wielkiej Brytanii, wykazał 58 789 194 ludności, trzecie największe zaludnienie na terenie Unii Europejskiej (po Niemczech i Francji), co w 2004 roku zostało oszacowane na 58 789 194 ludności na terenie całego kraju. 7 517 700 osób to mieszkańcy stolicy państwa – Londynu. Umiejętności pisania i czytania posiada 99% ludności, analfabetyzm występuje w znikomej ilości 1%. Obowiązek kształcenia się mają dzieci w wieku od 5 do 16 lat. Zjednoczone Królestwo jest państwem o gospodarce rynkowej, drugim co do PKB rynkiem w Europie (po Niemczech i przed Francją), a czwartym na świecie (po USA, Japonii i Niemczech). W ciągu ostatnich dwóch dekad rząd dokonał prywatyzacji wielu przedsiębiorstw państwowych, odchodząc w znacznym stopniu od zasad tzw. państwa opiekuńczego (welfare state). Intensywne, wysoko zmechanizowane i wydajne rolnictwo zaspokaja potrzeby żywnościowe kraju w 60%, przy czym w tym dziale gospodarki zatrudniony jest tylko 1.5% społeczeństwa. Wielka Brytania posiada bogate złoża węgla, gazu ziemnego i ropy naftowej. Usługi, głównie bankowe i ubezpieczeniowe, stanowią największy udział w brytyjskim PKB i w tym sektorze Wielka Brytania jest druga na świecie za USA, natomiast przemysł traci na znaczeniu. Podatki stanowią 37% PKB. W czasach premiera Blaira kontynuowano w dużej mierze politykę Margaret Thatcher, chociaż zwiększono wydatki na edukację i służbę zdrowia z budżetu. W Wielkiej Brytanii występuje rozwinięty system zasiłków i dopłat do dojazdów do pracy itd., z których korzysta prawie połowa Brytyjczyków. Poziom zatrudnienia na poziomie 70% należy do najwyższych na świecie. PKB per capita wynosi nominalnie 39 tys. 213, a po zmierzeniu parytetem siły nabywcznej 35 tys. 051 dolarów, czyli mniej więcej tyle, ile w Holandii, Niemczech i Skandynawii. W Wielkiej Brytanii znajduje się duża liczba znakomitych uniwersytetów: Oxford, Cambridge, University College London, Imperial College, King's College. Zjednoczone Królestwo wydało wielu wspaniałych naukowców takich jak Isaac Newton, James Watt, Charles Darwin,Alexander Fleming i Graham Bell. Co do liczby nagród Nobla, Brytyjczycy są w drugim miejscu po obywatelach Stanów Zjednoczonych. Opłaty za studia w Wielkiej Brytanii są bardzo zrównoważone na wsztstkich uniwersytetach w przeciwieństwie na przykład do USA. Na terenie Wielkiej Brytanii, znajdują się polskie szkoły działające w soboty tzw. Szkoły Przedmiotów Ojczystych działające przez Polską Macierz Szkolną Zagranicą.


Strona główna » News
  
W I tysiącleciu p.n.e. na tereny Wielkiej Brytanii zaczęli przybywać celtyccy Galowie i Brytowie. W 55-54 r. p.n.e. do Brytanii dotarli Rzymianie i w 43 r. p.n.e. kraj został podbity i przyłączony do Imperium. Do 407 r. Anglia z częścią Szkocji stanowiła prowincję rzymską. W okresie Wędrówki Ludów zaczęli na obszar kraju przybywać germańscy Anglowie, Sasowie i Jutowie. Osadnicy zaczęli wkrótce tworzyć niewielkie organizmy państwowe (królestwa). W VI-VII w. nastąpiła chrystianizacja Brytanii. W 827 r. jedno z państewek - Wessex - osiągnęło przewagę nad pozostałymi i utworzyło pod swym berłem wspólne państwo anglosaskie. Od końca VIII w. państwo to było celem ataków duńskich i norweskich Wikingów. W 1016 r. król Danii - Kanut Wielki stał się władcą Anglii. W 1066 r. nastąpił podbój kraju przez księcia normandzkiego Wilhelma Zdobywcę. Miejsce możnowładców anglosaskich zajęli Francuzi i Normanowie. Próby wzmocnienia władzy centralnej napotkały na opór możnowładztwa, czego rezultatem było podpisanie w 1215 r. przez króla Jan Bez Ziemi Wielkiej Karty Swobód. W latach 1337-1453 Anglia prowadziła z Francją wojnę Stuletnią, która zakończyła się klęską Anglików i wyparciem ich z Francji. W II połowie XV w. kraj wyniszczała wewnętrzna, dynastyczna Wojna Dwóch Róż. W 1534 r. władca Anglii z dynastii Tudorów - Henryk VIII doprowadził do zerwania związku z Rzymem i utworzył Kościół Angielski (anglikański). W XVI w. Anglia zaangażowała się w odkrycia geograficzne, co umożliwiło pokonanie w 1589 r. hiszpańskiej Wielkiej Armady i Niderlandów. Wielka Brytania jest kolebką masowej turystyki. Od XVIII w. tysiące Brytyjczyków wyjeżdżało w celach poznawczo- wypoczynkowych do innych krajów (głównie do Francji, Szwajcarii, Włoch). Do Wielkiej Brytanii przyjeżdża każdego roku około 20 milionów turystów zagranicznych, największą grupę tworzą obywatele Stanów Zjednoczonych, Francji, Niemiec, Irlandii, Holandii i Kanady. Celem przyjazdu turystów jest przede wszystkim zwiedzanie historycznych ośrodków w Anglii (Londynu, Oksfordu, Cambridge, Cantrebury, Brighton, Norwich, York oraz szkockich metropolii - Edynburga i Glasgow). Turystyka wypoczynkowa jest (za sprawą niezbyt sprzyjającego klimatu) mniej popularna.